Recensies die het net niet halen

…wat betreft de papieren versie van Vice Magazine, dat is. Maar dat heeft niets te maken met de schrijverskwaliteiten van collega Bakker Dre (eerder met de beperkte ruimte van vier maandelijkse recensiepagina’s), getuige zijn hilarische bespreking van jazzlegende Chet Baker hieronder. Hulde!

-12inch_3mm_sleeve

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CHET BAKER 

Chet Baker’s Finest
Dopeness Galore

5

Vroeger luisterde mijn ouders vaak naar jazz muziek. Vroeger luisterde ík vaak naar de Spice Girls. Op de 1 of andere manier is het nooit goed gekomen tussen ons (mijn vader dronk ook veel, en mijn moeder at). Zelfs dit verzamelalbum van de al in 1988 overleden Chet Baker kan me niet bekoren. Echt niet! En die man is dood! Hij viel uit een raam! Stop met die lijkenpikkerij! Kijk, 2Pac heeft ook nog 100 albums uitgebracht maar die leeft nog. Echt! Ik zag hem in de Kruidvat.

Advertenties

Snuff

Nee, met die blogtitel bedoel ik niet dit spul. Of zo’n soort film. Het gaat hier om het nieuwste boek van Chuck Palahniuk. Wie zegt u? Nou, deze meneer. Als er nog geen lichtje opgaat, is er een grote kans dat u deze film gezien hebt, die in één klap Palahniuks debuut uit 1996 wereldberoemd maakte. Snuff is zijn nieuwste roman.

De pocketeditie van Snuff

De pocketeditie van Snuff

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was een tijd geleden dat ik er in twee dagen tweehonderd pagina’s doorheen jaste, zo tussen de bedrijven door. Heeft wellicht ook met de verhaallijn te maken: Pornoactrice Cassie Wright besluit haar carrière glorieus af te sluiten met een 600 man gangbang. Ga d’r maar aan liggen. Saillant detail: één van deze mannen heeft het op mevrouw Wright gemunt. Maar wie? 600 hitsige heerschappen, dat is nogal een aantal. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Mr. 72, Mr. 137, hekkensluiter Mr. 600 en Sheila, de agent van Cassie Wright. Het maakt van Snuff en duistere, wilde en bijna fataal hilarische kijk op porn in contemporary life. En dat voor een tientje.

Een boek in één blik

Beckett in Paris

 

Dit is Samuel Beckett, schrijver van het tijdloze en immer ontroerende Waiting for Godot. Kent u het verhaal? Synopsis: twee zonderlingen, een bankje. Een weg. Een boom. En ontreddering, eenzaamheid, uitzichtloosheid. Zoals in de ogen van Beckett op deze foto. Of: zoals een goede fotograaf (Robert Doisneau in dit geval) met één shot het volledige verhaal van Waiting for Godot kan vastleggen in de blik van de schrijver ervan. Richard Avedon kon het ook. En die is nog te zien t/m 13 mei in Foam aan de Keizersgracht in Amsterdam. Als u in de buurt bent…